Dodano:

0
Kategoria: Suplementy

Herbata ziołowa to produkt medycyny naturalnej, któremu od tysięcy lat przypisywane są szczególne właściwości prozdrowotne. Napoje te powstają na skutek zaparzenia liści, kwiatów, korzeni lub innych części rośliny. Proces parzenia herbaty uwalnia z nich biologicznie aktywne substancje, które działają na organizm. Chociaż stosowanie herbatek ziołowych jest niezwykle popularną metodą wspomagania leczenia niektórych przypadłości, dobrze wiedzieć, po które zioła sięgać w przypadku zwykłego kaszlu, cukrzycy lub kłopotów z koncentracją. Z poniższego artykułu dowiecie się nieco więcej o herbatach ziołowych i przekonacie się, dlaczego ich stosowanie ma tak długą historię.

Herbata ziołowa – wprowadzenie

Nie od dziś wiadomo, że stosowanie herbat ziołowych jest jednym ze sposobów radzenia sobie z chorobami. Herbaty ziołowe są niezwykle różnorodną grupą produktów spożywczych, która charakteryzuje się szerokim wachlarzem właściwości. Niektóre z herbat wspomagają proces odchudzania, inne poprawiają trawienie, a jeszcze inne wzmacniają włosy i poprawiają wygląd skóry. Napoje tego typu cieszą się niezwykłą popularnością, ponieważ mają silne działanie prozdrowotne i na ogół poprawiają jakość życia. Herbaty ziołowe występują na ogół w dwóch podstawowych formach – mogą być jedno- i wieloskładnikowe. Zioła można dowolnie komponować, warto jednak przed utworzeniem danej mieszanki poznać właściwości jej konkretnych składników. Jeśli właściwości przynajmniej dwóch ziół się wykluczają, nie należy ich ze sobą łączyć. W kolejnych punktach przedstawiamy rodzaje i właściwości zdrowotne poszczególnych herbat ziołowych.

Skrzyp polny

Jedną z bardziej popularnych stosowanych obecnie herbat ziołowych jest napar ze skrzypu polnego. Nazwa rośliny pochodzi od charakterystycznego dźwięku, który wydają łodygi podczas ich zrywania lub ugniatania. W starożytności skrzyp polny uważany był za lek, który hamuje różnego rodzaju krwawienia.

Obecnie skrzyp polny jest rośliną bardzo pospolitą, można spotkać go praktycznie w całej Europie, a także w Azji, Afryce i Ameryce Północnej. Mimo że wielu z nas uważa go za chwast, ma wyjątkowe właściwości lecznicze. Do użytku zielarskiego wykorzystywane są pędy skrzypu polnego zbierane w okresie letnim. Zasuszone pędy skrzypu zawierają wiele cennych składników mineralnych. Około 70–80 % suchej masy skrzypu polnego to krzemionka, oprócz tego możemy w nim odnaleźć również takie cenne składniki jak żelazo, mangan i kobalt. Ziele skrzypu polnego charakteryzuje się także wysoką zawartością flawonoidów, do których zaliczyć można glikozydy kwercetyny, kemferol i apigeninę. Substancje te mają silny potencjał antyoksydacyjny, a wraz z zawartą w skrzypie polnym witaminą C korzystnie działają na nasz organizm.

Napar ze skrzypu polnego przygotowujemy w następujący sposób: 1 łyżkę suszonego ziela zalewamy wrzątkiem i zaparzamy pod przykryciem przez 20 minut. Po odcedzeniu dzielimy na 3 równe porcje, które spożywamy w ciągu dnia.

Stosowanie naparu ze skrzypu polnego poprawia wygląd skóry, włosów i paznokci, a także redukuje poziom stresu oksydacyjnego organizmu. Oprócz tego zwiększa elastyczność naczyń krwionośnych, zapobiegając odkładaniu się w nich związków i złogów tłuszczowych. Ma również lekkie działanie moczopędne.

Lubczyk ogrodowy

Kolejną pospolitą rośliną o cennych właściwościach zdrowotnych jest lubczyk ogrodowy. Lubczyk jest popularną rośliną lekarską, która ma zastosowanie również jako przyprawa. Lubczyk należy do rodziny selerowatych. Pochodzi z południowej Europy i południowo-zachodniej Azji. Herbatę ziołową z lubczyku przygotowuje się tak samo jak napar ze skrzypu polnego, jednakże zalecana ilość herbaty przy dolegliwościach trawiennych to dwie szklanki na dobę. Lubczyk stymuluje bowiem wydzielanie soku żołądkowego i poprawia jednocześnie jakość pracy układu pokarmowego. Podobnie jak napar ze skrzypu polnego ma również lekkie działanie moczopędne.

Fiołek trójbarwny

Inną ciekawą rośliną będącą składnikiem herbat ziołowych jest fiołek trójbarwny, zwany także bratkiem pospolitym. W przypadku tej rośliny surowcem zielarskim jest całe ziele. Herbatkę z fiołka stosuje się jako element wspomagający terapię chorób układu moczowego. Wywar z rośliny działa moczopędnie, dlatego jego stosowanie skutecznie przyspiesza usuwanie szkodliwych produktów przemiany materii. Oprócz tego herbata z fiołka stosowana jest także w gośćcu stawowym, zewnętrznie w niektórych chorobach skóry i skazie moczanowej. W swoim składzie zawiera rutynę, saponiny, garbniki, magnez i witaminę C. Herbatę przygotowujemy podobnie jak napar ze skrzypu polnego. W celach leczniczych zaleca się wypijanie dwóch szklanek naparu dziennie.

herbata ziołowa

Mniszek lekarski

Jest niezwykle często stosowanym surowcem zielarskim. Mniszek lekarski to pospolity chwast, który można spotkać na łąkach, poboczach dróg czy trawnikach. Niewiele osób wie, że roślina ta charakteryzuje się wyjątkowymi właściwościami leczniczymi. Napar z mniszka lekarskiego ma silne właściwości antyoksydacyjne, wspomaga leczenie cukrzycy. Można go stosować również jako naturalny środek przeczyszczający, moczopędny i hipoglikemiczny. Herbata z mniszka lekarskiego sprawdza się również w terapii schorzeń górnego odcinka dróg oddechowych.

Napar z mniszka lekarskiego przygotowuje się w następujący sposób: 2 łyżki suszonego surowca zalewa się dwoma szklankami zimnej wody i w tej postaci gotuje przez około 15 minut. Następnie odcedza się gorący wywar i pije po pół szklanki cztery razy w ciągu dnia.

Siemię lniane

Nasiona lnu to prawdziwa naturalna skarbnica zdrowia i urody. Znane są przede wszystkim jako źródło zdrowych tłuszczów i surowiec, z którego wytwarza się olej lniany. Prócz swoich unikatowych właściwości odżywczych herbata z siemienia lnianego ma również działanie prozdrowotne. Napar z ziaren lnu sprawdza się jako preparat wspomagający odchudzanie, w swoim składzie zawiera bowiem duże ilości błonnika pokarmowego – to takie polskie nasiona chia. Oprócz tego warto zwrócić uwagę, że regularne wypijanie herbaty z siemienia lnianego ma korzystny wpływ na wygląd skóry i jej wytworów.

Owocnia fasoli

Chociaż trudno wyobrazić sobie smak herbaty z owocni fasoli, jest to bez wątpienia produkt zasługujący na naszą uwagę. Fasola jest warzywem strączkowym znanym praktycznie na całym świecie. Właściwości lecznicze wywaru z jej owocni polegają przede wszystkim na obniżeniu poziomu glukozy w surowicy krwi oraz zwiększeniu stężenia insuliny. Za działanie to odpowiedzialne są zawarte w owocni fasoli substancje, do których możemy zaliczyć pochodne guanidyny. W największych ośrodkach naukowych prowadzone są obecnie badania, które mają dowieść, że stosowanie wywaru z owocni fasoli wpływa również na regulację gospodarki lipidowej organizmu. Stosowanie owocni fasoli jako leczniczego naparu przynosi największe korzyści, gdy wraz z herbatką z fasoli zaparzymy kilka nasion kozieradki. W celach zdrowotnych należy wypijać 1–3 szklanek wywaru z owocni fasoli dziennie.

Skórka pomarańczy

Piękny zapach i odświeżający smak to nie jedyne zalety naparów ze skórki pomarańczy. Stosowanie naparów ze skórki tego cytrusa wspomaga walkę ze zbędnymi kilogramami – jest bardzo dobrym źródłem błonnika pokarmowego. Gorąca herbata ze skórki pomarańczy ma również działanie wykrztuśne, rozrzedza gęstą wydzielinę płucną, wspomaga leczenie chorób górnego odcinka dróg oddechowych. Oprócz tego naturalnie występująca w skórce pomarańczy hesperydyna przyspiesza metabolizm lipidów we krwi. Wspomaga przemiany kwasów tłuszczowych, zapobiega jednocześnie agregacji płytek miażdżycowych i obniża stężenie cholesterolu ogólnego we krwi.

Hibiskus

Chociaż hibiskus nie jest rośliną występującą naturalnie na naszej szerokości geograficznej, smak herbaty przygotowanej z hibiskusa nie jest nam obcy. Roślina ta bowiem od wielu lat importowana jest na nasz rynek z krajów dalekiego wschodu. Hibiskus jest rośliną bogatą w cenne biologicznie aktywne związki. W surowcu występują między między innymi kwasy organiczne, flawonoidy, śluzowe polisacharydy, a także liczne olejki eteryczne. Wywar z kwiatów hibiskusa ma działanie spazmolityczne, żółciopędne, przeciwbakteryjne, przeciwmiażdżycowe, moczopędne i przeciwpasożytnicze. Nie sposób zatem dziwić się mieszkańcom Indii, że używają wywarów z hibiskusa jako głównego napoju orzeźwiającego i rozgrzewającego. Badania prowadzone w wielu europejskich ośrodkach naukowych udowodniły, że spożywanie herbaty z hibiskusa ma silne działanie hipotensyjne – obniża skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi. W celach zdrowotnych zaleca się picie 1–3 szklanek naparu z kwiatów hibiskusa dziennie.

Zielona herbata i yerba mate

Prawdziwa zielona herbata przygotowywana jest z liści herbaty chińskiej. Na rynku możemy jednak spotkać setki jej różnych odmian. Zielona herbata ma bardzo długą historię, pierwsze wzmianki o niej pochodzą sprzed ponad 5000 lat. Zielona herbata ma bardzo wysoką aktywność antyoksydacyjną, w swoim składzie zawiera prawdziwe zmiatacze wolnych rodników: witaminę C, witaminę E, EGCG. Zielona herbata pobudza do działania, poprawia pamięć i koncentrację, sprzyja odchudzaniu. Napar z liści zielonej herbaty ma niezliczone właściwości zdrowotne i lecznicze. Można śmiało stwierdzić, że są tak liczne, jak liczne są odmiany zielonych herbat na całym świecie. Aby uzyskać pełnowartościowy napar z zielonej herbaty, należy zalać jedną łyżkę suszonych liści szklanką przegotowanej wody (zalecana temperatura parzenia to 60–80°C) i zaparzać przez około 7 minut.

Z kolei yerba mate jest napojem przygotowywanym z suszonych liści ostrokrzewu paragwajskiego. Yerba Mate może pochwalić się całym szeregiem prozdrowotnych właściwości, do których zaliczyć można działanie przeciwzapalne, przeciwnowotworowe, antyoksydacyjne, kardioprotekcyjne i przeciwgrzybiczne. Oprócz tego yerba mate uważana jest za środek wspomagający odchudzanie. W jej składzie możemy znaleźć między innymi magnez, potas, cynk, chrom, a także witaminy A, C, B, PP i H. Regularne picie naparu z liści yerba mate jest dla nas korzystne, daje nam dużo energii i wzmacnia naszą odporność.

Imbir i kora cynamonu

Oprócz kwiatów i liści do przygotowania herbaty ziołowej mogą służyć korzenie, drewno oraz kora. Jednymi z bardziej popularnych surowców herbacianych są kora cynamonowa i korzeń imbiru. Ich połączenie jest prawdziwą bombą zdrowia! Napar z imbiru i cynamonu wzmacnia odporność, przyspiesza metabolizm oraz zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę. Oprócz tego działa rozgrzewająco w przypadku choroby i przyspiesza czas rekonwalescencji po przeziębieniu czy grypie. Wielkim plusem herbatki z korzenia imbiru i kory cynamonowej jest jej korzenny przyjemny smak.

Jak sami widzicie, świat herbat ziołowych jest niezwykle ciekawy i różnorodny. W tym artykule przedstawiliśmy wam jedynie namiastkę herbat ziołowych i naparów, które możecie wykorzystać w swoich domach. Warto wiedzieć jednak, że jest ich dużo więcej, a ich stosowanie przynosi ogromne i różnorodne korzyści zdrowotne.


Bibliografia
Lutomski J., Wpływ środków ziołowych na witalność organizmu, „Postępy Fitoterapii” 2002, 1–2, 6–15.
Skarżyński A., Zioła czynią cuda, Warszawa 1994.
Przygoński K. et al., Ocena aktywności przeciwutleniającej ziela skrzypu polnego (Herba equiseti), „Bromatologia i Chemia Toksykologiczna” 2012, 3, 507–512.
Andruszczak S., Wpływ sposobu założenia plantacji i terminu zbioru liści na plonowanie lubczyku ogrodowego (Levisticum officinale Koch), „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska” 2004, 59(3), 1049–1056.
Lis B., Grabek-Lejko D., Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) – potencjalne właściwości prozdrowotne, „Nauka Przyroda Technologie” 2016, 10(3), 1–15.
Bartkowski L., Siemię lnu – naturalne źródło zdrowia i urody, „Chemik” 2013, 67(3), 186–191.
Walkiewicz K. et al., Znaczenie substancji aktywnych pochodzenia roślinnego w cukrzycy, „Postępy Fitoterapii” 2016, 1, 49–54.
Znajdek-Awiżeń P., Matławska I., Właściwości lecznicze ketmii szczawiowej – Hibiscus sabdariffa L., „Postępy Fitoterapii” 2011, 3, 197–201.
Yerba mate dla początkujących, pod red. Abrahama F.R., Warszawa 2016.